Een taboe op het onjuist gebruiken van het woord taboe.

Een taboe is iets dat wordt beschouwd als ongepast om te gebruiken, te doen of over te spreken. .
Zo, dat is één van de vele definities van het woord taboe. Allemaal komen ze ongeveer op hetzelfde neer; dat waarover niet gepraat mag worden, of wordt, om wat voor reden dan ook.
Het lijkt erop dat 2015 het jaar van het “doorbreken van de taboes” was. We hadden Caitlyn Jenner op de cover van Vanity Fair, Tofik Dibi die aangaf zowel moslim als homoseksueel te zijn en Holland’s next topmodel werd gewonnen door een transgender; taboes die doorbroken en besproken werden. Kunnen we 2016 alsjeblieft het jaar houden dat we wederom de échte taboes doorbreken, in plaats van alles als een taboe te bestempelen?

Ik volg een hoop “vrouwenblogs” op Facebook. Vind ik leuk, krijg je nog eens wat mee van het geroddel als je bijvoorbeeld LINDAnieuws of NSMBL volgt. Om de een of andere reden zien deze platforms zichzelf ook als taboedoorbrekend, zoals vandaag bijvoorbeeld op LINDAnieuws; “wat als mannen ongesteld waren”. Ik quote even direct uit het artikel,
Zoals nu, over die maandelijkse periode van ons. Waarom is dat anno 2016 nog steeds een taboe?

Ongesteld zijn?
Serieus?
EEN TABOE??

Inderdaad, ik praat er niet over nee. Als we met alle collega’s aan het lunchen zijn gooi ik niet op tafel dat ik weer eens zo vreselijk aan het bloeden ben. Maar nee, dat is niet omdat ik me schaam, of omdat het zo allejezus raar is het te benoemen; ik vermoed dat al mijn collega’s wel weten dat óók ik ongesteld ben. Het gaat om het simpele feit dat het ze én geen tering aangaat én -ik maak me geen illusies- het ze geen reet interesseert. Net zoals het mij geen reet interesseert of iemand aambeien of steenpuisten heeft; ook zo’n ding wat uit de “taboesfeer” moet. Of zoals een paar maanden geleden, op datzelfde LINDAnieuws; het “taboe” op apart slapen.
Heh?
Vriend en ik slapen hartstikke apart en zijn daar allebei zéér content mee, oja en open over. Er wordt hoogstens een wenkbrauw over opgetrokken, maar er is niemand die ons liever niet meer ziet, ons veroordeeld, ons anders behandeld.
Precies datgeen wat er wel bij…? Juist, taboes gebeurt.
Sinds wanneer zijn we het woord taboe gaan gebruiken voor zaken die een ander gewoon niet wíl horen?
Laten we het vooral houden op wat het is; privé.

Een taboe, dat is homoseksueel zijn als je bent opgegroeid binnen de biblebelt.
Een taboe, dat is het als je stemmen in je hoofd hoort die je opdrachten geven.
Een taboe, dat is het als je als man het liefst strakke vrouwenstrings draagt.
Een taboe is het als je een gelukkige relatie met twee mensen tegelijk hebt en je woont samen in hetzelfde huis.
Een taboe, dat is je partner willen verlaten terwijl diegene op zijn sterfbed ligt

Privé, dat is dat je van plassex houdt
Privé, dat is dat je in aparte bedden slaapt
Privé, dat is je plotselinge voorkeur voor Justin Biebier
Privé, dat is het als je fucking ongesteld bent

Kunnen we alsjeblieft dus stoppen met alles “taboedoorbrekend” noemen? Met het aanpraten van een schuldgevoel, want o wéé als je er niet openlijk over praat; dan zou je wel eens het “taboe” in stand kunnen houden! Kunnen we het woord taboe weer de waarde geven die het ooit bezat, zodat we weten waar daadwerkelijk over gepraat moet worden?
Kunnen we een taboe instellen op het onjuist gebruiken van het woord taboe, en dat we dit dan wel gewoon handhaven?

Danku.