Fuck de koning…of toch maar niet.

Fuck de koning. Uit het niets de term die de kranten in zijn greep houdt; niet alleen omdat dit werd geroepen tijdens een demonstratie, maar ook omdat het Paleis op de Dam inmiddels met dezelfde leus is beklad. Waar het in het kort op neer komt is dat mensen blijkbaar boos zijn op het instituut van de monarchie en aanstoot nemen aan het verbod op “Majesteitsschennis”; samengevat mag je geen lelijke dingen over ons Koningshuis zeggen. En ergens vind ik dat wel terecht.

Vooropgesteld; ik ben een liefhebber van onze koninklijke familie. Er zullen duizenden redenen zijn waarom het beter is de hele zooi af te schaffen, maar dat kan me allemaal weinig schelen. Ik geniet van het Koningshuis, ik geniet van de bruiloften, ik geniet van het zien opgroeien van de prinsesjes en ik vind zelfs de begrafenissen prachtig om te zien. Ik ben iemand die het liefst in de jaren 1800 had willen leven, aan het hof met grote jurken en pruiken. Dat zit er helaas niet in, maar kijken naar onze Koninklijke familie is hetgeen wat daar het meest mee in de buurt komt. Ik benijd de koning echter niet. Opgroeien voor het oog van de natie, waarbij iedereen altijd wat van je vindt (en laten we wel wezen, niet de meest fraaie dingen…) no thank you. Ik ben er echter heilig van overtuigd dat hij daarin ook weinig keus had; dit is het, meer zal het niet worden. En hij doet het met sjeu. Zeker sinds onze Max erbij is gekomen zie je hem stralen, hoeveel Lucky TV filmpjes er ook over hem gemaakt worden; ik weet zeker dat hij daar zelf ook smakelijk om kan lachen.

Het is echter totaal not done voor onze koning te reageren in het openbaar; hij krijgt al jaren alle shit over zich heen, maar heeft nooit de kans gekregen te zeggen “hey jongens, eigenlijk hou ik helemaal niet van bier” of “ja mensen, ik wil heel graag wat aan mijn gebit laten doen maar het kan niet volgens de tandarts”. Ondanks alle beledigingen, moet hij zijn kaken stijf op elkaar houden om Nederland weer aan te prijzen bij onze buurlanden en ook hier in Nederland de feeststemming te laten stijgen als hij ergens verschijnt. En dat lijkt me best vermoeiend. Ik kan me namelijk voorstellen dat als hij wél zou mogen spreken, hij zoiets zou zeggen als “Hey fuck you koekebakker, en je advocaat die vertelt dat je eigenlijk bedoelde dat je wilt dat het Koningshuis weggaat; sta dan gewoon voor je uitspraak in plaats van je nu te verschuilen achter mooie bewoordingen waar half Nederland het toch wel mee eens is”. Maar dat kan niet. En daarom moet hij zich nu stilhouden, toeziend hoe paleizen beklad worden en de discussie ongetwijfeld een vlucht gaat nemen.

Fuck de koning; van mij hoeft het niet. Respectloos tegenover iedereen als het gezegd wordt, maar zeker tegenover de man die zijn hele leven laat draaien om Nederland en zijn inwoners, al vanaf het punt dat hij geboren werd. Als het tegen mij gezegd zou worden zou ik er direct wat op terug kunnen zeggen, maar hij niet. Als we dan toch voor afschaffing gaan ben ik er óók voor dat de koning wel alle spreekrechten krijgt; laat hem dan maar eens vertellen waar hij in gelooft, op wie hij stemt, en wat hij van waardeloze drollen als meneer al-Jaberi vindt.

Reacties zijn gesloten.