Help, ik ben zwanger!

Geen paniek. Al doet de titel anders vermoeden, ik ben niet zwanger. Nog geheel blij met de situatie zoals die nu is en nog iets teveel plannen om eerst tot uitvoering te brengen, dus nog even geduld hier!
Dat neemt niet weg dat ik al flink wat jaren goed kan genieten van het onheil wat ikzelf heb weten te ontlopen; een ongeplande zwangerschap midden in de pubertijd. Vooral MTV is al jaren de uitbater van dit “drama”, getuige de “16 and pregnant” programma’s en alle spin offs daarvan; een goede tv-avond gegarandeerd.

Het programma is uiteraard vrij simpel; een meisje van 16 (soms 15, soms 17) is ongepland zwanger. Je volgt het meisje meestal vanaf het derde trimester tot een aantal weken na de geboorte van het kind. Onderwijl zijn er problemen met ouders, huisvesting, school en vóoral de relatie. Feit is dat de vriendjes vaak evenmin als het meisje op het ongeboren kind zitten te wachten met één groot verschil; ze kunnen er een stuk makkelijker van weglopen. Er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen, maar 9 van de 10 keer eindigen de afleveringen in één groot tranendal waarin het meisje verlaten is, haar vriendinnen niet meer langskomen, ze heeft moeten stoppen met school en nu hele dagen thuiszit met spruit waarvoor ze ook geen geld heeft om in de eerste levensbehoeften te voorzien… Kortom; ellende. Het programma is “proudly sponsored by world contraception day” en ik kan me zo voorstellen dat er een goede waarschuwende werking van het programma uitgaat, al vanaf puberleeftijd zitten mijn vriendinnen en ik immers ook gruwelend op de bank als we het kijken. Ook is het program altijd goed voor gespreksstof; Wat zou jij hebben gedaan? Hoe zouden onze ouders gereageerd hebben? Hadden wij door kunnen studeren? De gezamenlijke conclusie is meestal dat de situaties van de meisjes in Amerika moeilijk te vergelijken zijn met de situatie van de meisjes in Nederland, simpelweg omdat er hier vele vormen van subsidie en hulp voorhanden zijn die ze in Amerika gewoon niet kennen. Niet makkelijker dus, maar wel anders.

Nu ben ik zelf opgegroeid in een relatief klein dorp, waar iedereen elkaar kent; je hebt allemaal bij elkaar op zwemmen, gym, ballet en judo gezeten en kunt elkaar dus zeker de eerste 12 jaar van je leven moeilijk ontlopen. 13 jaar geleden werd ik gebeld door mijn toenmalige beste vriendinnetje; had ik het nieuws al gehoord? Moniek, met wie we allebei jaren samen hadden paardgereden, was die nacht bevallen! Dit was voor iedereen in het dorp een zeer bijzondere gewaarwording; niet alleen was Moniek zelf net 15 geworden, ook was Moniek helemaal niet zwanger. Dachten wij. En dacht zij zelf ook bleek later. Hoeveel er van waar is kan je je altijd afvragen, maar Moniek vertelt tot op de dag van vandaag nooit geweten te hebben zwanger te zijn geweest en die bewuste dag voor een buikkramp naar het ziekenhuis te zijn gegaan, waarna ze met een flinke zoon thuiskwam. De shock was ingedaald in het dorp en de moeders begonnen wederom moedig aan het hele bloemetjes en bijtjesverhaal. Niet nodig; Moniek was de vleesgeworden anticonceptie en van mijn generatie uit het dorp zijn er verder geen ongeplande zwangeren meer bijgekomen.

Een paar dagen geleden zag ik Moniek lopen terwijl ik met mijn auto door het dorp scheurde. Twee jaar na zoon één heeft ze nog een zoontje gekregen en ze liep met haar twee jongens over straat. Net zo oud als ik, 28, en twee kinderen van 13 en 11 jaar oud. Ik bedacht me heel arrogant wat Moniek allemaal gemist moest hebben de afgelopen jaren; alle feestjes, festivals en het zorgeloze leven wat ik heb gehad de afgelopen 13 jaar heeft zij nooit gekend; zij moest immers voor haar kinderen zorgen.

En Moniek? Moniek zal de lachende derde zijn als ik over een paar jaar het geluk heb ook kinderen te krijgen. Moniek ziet mij dan lopen over straat met een gillend kind in de wagen en zal zich dan gelukzalig bedenken dat zij die tijd ver achter zich heeft en op haar 35e al helemaal klaar is met het baren van kinderen en de jongens bovendien eerdaags beiden het huis uitgaan. Ieder nadeel heeft immers zijn voordeel.