Het gouden advies van het wasmachine-en-droger-mannetje

Negentien was ik toen ik de sleutels van mijn eerste casa in Spijkenisse in ontvangst nam. Het was een keurig gerenoveerd flatje in een net portiek, in vermoedelijk de slechtste wijk van Spijkenisse van die tijd. Nu hadden ze de wijk net “schoongeveegd”, zoals in die tijd traditie was in zonnig Spijkenisse, waardoor ik het flatje pas kreeg toen er was gecontroleerd of ik geen strafblad had. Needless to say dat ik nog maar drie maanden ingeschreven had gestaan; er waren niet zoveel strafbladloze gegadigden, zo bleek later.

Ik ging voor de goedkoopste vloerbedekking (donkergrijs), nam ieder weggevertje aan en hield mijn uitgaven onder controle voordat ik de sleutels kreeg. Alles om maar mijn grote droom na te jagen om direct een wasmachine, droger en vaatwasser te bezitten. 
Het lukte me.
Trots als een pauw paradeerde ik door mijn huis, mijn villa, mijn condo, de witte blinkende machines strelend. Nu was ik pas écht volwassen.

De tijd was dan ook aangebroken alles zelf te doen, zoals het hoort bij een fiercy inmiddels 20-jarige. Hoewel ouders me het liefst de hele dag door belden en dingen voor me regelden besloot ik dat het míjn taak was het drogerdefect op te lossen toen hij na slechts één maand al mijn kleding nog minstens zo nat terugspoog als voorheen, als ik na twee uur de drogerdeur opentrok omdat het me allemaal veel te lang duurde. Moedig belde ik de MediaMarkt, die keurig binnen een week een drogermannetje stuurde.
“Wat is het probleem jongedame?”
Jongedame? Jongedame? Deze jongedame zou wel eens laten zien dat ze niet voor één gat te vangen was!
“Ik heb hem nog maar een maand, en hij geeft al mijn kleding nat terug. Ik mag dan wel jong zijn enzo, maar ik weet heus wel dat dat niet klopt hoor, en ik laat me niet oplichten dor jullie ofzo! Kijk, ik ben echt niet dom, en ik wil gewoon droge kleren. Snel ook, daarom heb ik zelfs dit knopje aangezet dat ik twee keer zo snel droge kleren wil, maar wat denkt u?? Niks. Zeiknatte zooi.”
De man keek me stoicijns aan, stak zijn hand uit, en klikte abrupt het twee keer zo snel drogen knopje uit.
“Dat is het knopje wat ervoor zorgt dat het er twee keer zo lang over droogt, met twee keer zo weinig warmte. Dat is goed voor het milieu. Jongedame”.
Ik ademde in en uit. De eerste zelfstandige-electriciteits-slag was verloren.

Niet van enige zelfkennis te beschuldigen diende zich drie maanden later echter de ul-tie-me revanche aan. De vaatwasser deed niets meer! Meer dan eens moest ik alle knopjes tegelijk indrukken, en hoewel hij soms ineens dan alsnog aanschoot was dat niet geheel de bedoeling. Ik had wederom de verleiding kunnen weerstaan mijn vader in te schakelen, dat is immers niet wat zelfstandige vrouwen doen. Het vaatwassermannetje liep de keuken in, waar ik hem al strijdlustig aankeek.
“Zeg het eens meissie”
De stoom die uit mijn horen kwam moet evident geweest zijn, maar ik ademde slechts in volwassen zelfbeheersing in en uit.
“Ik heb mijn vaatwasser bijna vijf maanden geleden gekocht, en hij doet helemaal niets meer! Kijk, ik vind het heel belangrijk schone vaat te hebben in míjn huishouden…” ik keek uitdagend om me heen, zodat duidelijk was dat ik het gehele huishouden compleet in mijn eentje bestierde “….en daarom gebruik ik zelf de knop voor drie uur lang vaatwassen. Niks!”
Lang en doordringend werd ik aangekeken. Ineens vermoede ik dat het vaatwassermannetje wellicht ook het drogermannetje geweest was en begon ik me ernstig zorgen te maken.
“U.Moet.Eens.Een.Hand-Lei-Ding.Le-Zen.”
Het vaatwasser-en-droger-mannetje was op me afgelopen, zijn vinger naar me uitgestoken.
“want dat drie uur drogen knopje van u is het programma waarmee u de start drie uur uitstelt”
Ik keek hem geshockeerd aan
“echt??? wie wil dat nou??”
De man zuchtte hard en diep
“doe me een lol? Bel volgende keer eerst je vader ofzo”.

Het vaatwasser-en-droger-mannetje zijn advies is blijven hangen; ik heb nooit meer een monteur voor wat dan ook laten komen. Alle mannen in mijn leven, maar vooral mijn vader, worden opgetrommeld om een eventueel defect te beoordelen en te fixxen. Dat hele zelfstandige ding bleek gewoon niet geheel voor mij weggelegd te zijn…en agh, dat is ook een beetje waar vaders voor gemaakt zijn, toch?