Shabu Shabu; doe eens iets aan je gezelligheid

Gezellig. Een woord wat zich in geen enkele andere taal laat vertalen heb ik me wel eens laten vertellen. Ik ben zo’n doos die heel veel dingen gezellig vindt en dat dan ook graag hardop uitspreekt. Ik vind het gezellig om een drankje te drinken met vrienden, om naar een rommelmarkt te gaan of om met vriendinnen te picknicken op een mooie zomerse dag. Uit eten gaan, ook zoiets wat ik gezellig vind. Daarom gingen vriend en ik afgelopen vrijdag samen naar de Shabu Shabu in Rotterdam Centrum. Die bleek helemaal zo gezellig niet meer te zijn.

Vooruit; we kunnen erover discussiëren in hoeverre zo’n woord überhaupt voorkomt in het woordenboek van een all-you-can-eat restaurant, maar er zijn tijden geweest dat het er daadwerkelijk leuk zitten was. Toen vriend en ik vrijdagavond rond achten dan ook langs de desbetreffende Shabu Shabu liepen en hij voorstelde ons daar eens even goed van God los te vreten kon ik een schreeuw van verrukking dan ook niet onderdrukken. Direct daarop volgde het logisch nadenken; vrijdagavond acht uur spontaan bij de populairste sushitent van Rotterdam aanschuiven? Not a chance. Maar wonder boven wonder bleek het geen probleem; we werden direct doorgeloodst naar een tafeltje vlak bij de ingang. De dame die ons er naartoe had geleid maakte zichzelf uit de benen, en daar stond kelner (dat woord gebruiken ze zelf) nummer twee aan de tafel; of we wisten hoe de iPad werkte? Yes, de technologie staat voor niets tegenwoordig, en het was al bekend dat je in plaats van het overbekende papiertje voortaan alles op de iPad in moest tikken; geen probleem. Toen ik mijn wijn wilde bestellen (weekend!) onderbrak de jongen me snel; ook dat ging tegenwoordig allemaal via de iPad. Ietwat verbouwereerd keek ik hem na terwijl ook hij zich weer uit de voeten maakte, vriend niet meer de tijd gevend hem zijn vraag over het parkeren te stellen. Ok.
We zijn ze gaan tellen. 14. 14 kelners hebben we deze avond aan onze tafel gehad om de sushi neer te zetten, op te halen, en weer hetzelfde met ons drinken te doen. Geen van allen spraken ze met ons of keken ze ons überhaupt aan; een beetje alsof we niet bestonden. Dat werd helemaal duidelijk toen we diep in gesprek verwikkeld waren met elkaar en een van de -naar ons idee hogere- kelners onze iPad ineens tussen ons uitgriste. Zonder iets te zeggen keek hij er een tijdje naar, knikte toen goedkeurend, en plempte hem weer tussen ons neer. Geen woord.

De hele avond is als een geöliede machine verlopen. Twee uur later stonden we weer buiten, onze buiken meer dan gevuld, maar zonder ook maar een woord gewisseld te hebben na het iPad verhaal. Ik wil na een avond niet naar buiten stappen om tegen elkaar te verzuchten “zo, dat was lekker snel en efficiënt heh?”. Had ik snel gewild had ik namelijk wel een sushibox van 80 besteld en die op de bank naar binnen gedouwd; gegarandeerd met een halfuur op. Maar dat wil ik allemaal niet. Ik wil gezelligheid; ik wil keuvelen met de serveerster over de avond, ik wil gewoon één en hetzelfde gezicht aan mijn tafel zien, ik wil dat er gevraagd wordt hoe het eten is geweest, of alles naar wens is. Ik wil niet tientallen mensen langs mijn tafel benend, de blik op oneindig. Achteraf begrijp ik dan ook dat er direct plaats was; het is gewoon niet meer zo gezellig bij de Shabu Shabu.
Daarom ook mijn tip aan hen; neem een stapje terug. Prima die iPad, maar zorg voor éen kelner en laat die eens een echt praatje maken. Geef me het gevoel uit eten te zijn, in plaats van dat ik een fabriek instap. Het zal jullie zaken ten goede komen; jullie hebben immers de beste eendenborstfilet van de stad.

10 gedachten over “Shabu Shabu; doe eens iets aan je gezelligheid

  1. Pingback: buy viagra otc
  2. Pingback: types of deltasone
  3. Pingback: does stromectol

Reacties zijn gesloten.